Werkgevers worden in toenemende mate aansprakelijk gesteld door werknemers, die bijvoorbeeld zeggen RSI te hebben opgelopen bij de uitoefening van hun werkzaamheden en daarom een schadevergoeding eisen.

Wat houdt RSI precies in?

RSI, of voluit 'Repetitive Strain Injury', komt neer op een lichamelijke aandoening door een chronische blessure. Het is een containerbegrip voor meer of minder specifieke klachten aan de nek, schouders en bovenste ledematen. Over het algemeen worden twee vormen van fysieke belasting aangegeven als oorzaak van RSI: statische en dynamische (over)belasting. Statische overbelasting betekent dat de doorbloeding wordt verminderd vanwege een tekort aan beweging. Werkzaamheden waarbij deze vorm van belasting bestaat zijn onder andere beeldschermwerk en montagewerk. Bij dynamische overbelastingkan RSI ontstaan doordat ontstekingsreacties worden veroorzaakt als gevolg van zeer frequente, maar weinig krachtige bewegingen. Naast deze vormen van fysieke belasting zijn er echter ook psychologische aspecten en persoonskenmerken die de kans op RSI vergroten. De exacte oorzaak van RSI is dan ook vaak niet of zeer moeilijk te achterhalen. Op zichzelf is de diagnose 'RSI' echter geen absolute voorwaarde om een werkgever succesvol aansprakelijk te kunnen stellen voor geleden schade door de werknemer. Een 'waarschijnlijkheidsdiagnose'kan onder omstandigheden voldoende zijn, maar over het algemeen wordt een gedegen rapportage verwacht met duidelijke conclusies.

Plicht van de werkgever

Op grond van het Burgerlijk Wetboek (artikel 658, boek 7) is de werkgever verplicht ervoor te zorgen dat zijn werknemers in de uitoefening van hun werk geen schade lijden. De werkgever is aansprakelijk als er bij de werknemer toch schade ontstaat, tenzij hij/zij kan aantonen dat aan de ‘zorgverplichting’ is voldaan. Een werkgever er alles aan moet doen wat redelijkerwijze mogelijk is om schade bij werknemers te voorkomen. In het verlengde daarvan geldt dat de werkgever niet aansprakelijk is bij ‘opzet’ of ‘bewuste roekeloosheid’ van de werknemer.

Overigens zijn de bepalingen uit het Burgerlijk Wetboek ook van toepassing op arbeidsrelaties waar geen sprake is van een arbeidsovereenkomst, zoals uitzending, inlening en aanneming van werk. In die gevallen kan de werknemer kiezen of hij/zij zijn ‘echte’ werkgever aanspreekt of de ‘derde’ werkgever.

Meer over de vaststelling van schade.

Meer over "causaliteit", of wel het verband tussen de schade en de oorzaak.

Heeft u te maken met een dergelijke eis tot schadevergoeding? U kunt uw situatie vrijblijvend voorleggen aan de specialisten van Juridischezaken.nl